Ted heeft er namelijk een handje van in zijn te commentaar te vervallen in de meest tenenkrommende cliche’s en er daarbij ook nog geregeld naast te zitten. Zo kan onderhand de garantie worden afgegeven dat er een 5-setter aankomt als Ted zegt: “Een 5-1 voorspong in de derde set; dat kan niet meer misgaan.” Bovendien kan bijna elke tennisser die door Ted van commentaar wordt voorzien erop rekenen het predicaat “buitengewoon getalenteerd” opgestempeld te krijgen.
Ook oplettendheid is niet Ted’s sterke kant; regelmatig ontgaat hem een beslissing van de arbitrage, waardoor hij op een goed moment in de knoop komt met zijn eigen puntentelling en quotes produceert als: “Dat laatste punt van de game hebben ze kennelijk voor het gemak afgeschaft”. Het laat zich daarom raden dat de invoering van het hawk-eye systeem bij de grotere toernooien Ted daarom nog de nodige hoofdbrekers zal opleveren.

Zucht…

De volgende grand slam die op de rol staat is Roland Garros, de Franse Open eind mei. Godzijdank wordt dat toernooi wel weer door de NOS uitgezonden; geen Ted van der Meer, maar gewoon good old Marcella Mesker in de commentatorstoel. Tot die tijd mag Ted in ieder geval even onder de knop plaatsnemen. Wellicht dat een flinke elektrische opdoffer hem bij zijn positieven kan brengen…

Marian de Vaan is, naast part-time fantasy-lezer, professioneel globetrotter (samen met haar man Piet). Bovendien is ze in haar vrije tijd manager Front Office en Notebook Service Centrum bij de Dienst ICT van de Technische Universiteit Eindhoven. In die hoedanigheid deed zij mij en mijn generatiegenoten op de TU/e het volgende mailtje toekomen:

L.S.,

Per 11 december is het i.v.m. securityredenen niet meer mogelijk om met een Windows 95/98 besturingssysteem in te loggen op het TU/e domein. Dit betekent dat als je een notebook in gebruik hebt dat nog voorzien is van Windows 95 of Windows 98 besturingsysteem je bijvoorbeeld niet meer de beschikking hebt over je G en W schijf. Daarnaast kun je Outlook (standaard) niet meer gebruiken en ook kun je niet meer printen via het netwerk .Je kunt nog wel het internet bereiken en met Outlook Web Access je mail lezen. Ook Studyweb kun je blijven gebruiken.

In het vervolg van haar mail legt Marian haarfijn uit waarom deze maatregel is genomen en wat studenten er aan kunnen doen om toch toegang tot het TU/e-domein te krijgen. Tot zover niets aan de hand (zeker omdat ik sinds 2001 al geen gebruik meer maak van Windows 98).

In haar enthousiasme heeft Marian echter vergeten (en nu komt het) om alle geadresseerden, te weten alle TU/e-studenten van generatie 2000 en ouder, in het BCC-veld van haar mail te plaatsen. In plaats daarvan heeft ze die vrolijk in het To-veld laten staan, toen zij op de verzend-knop klikte van haar Outlook XP.

Jawel, u leest het goed! De mensen die worden betaald om de verspreiding van virussen en spam tegen te gaan op de TU/e, publiceren doodleuk een mailinglist van bijna 1000 valide e-mailadressen! Een beetje spammer zou er een moord voor doen. En dat nota bene in een mail over het aanscherpen van de beveiling op het netwerk! O ironie!

Mijn dank gaat dan ook uit naar de Dienst ICT voor het dermate stijlvol in de ether slingeren van mijn e-mailadres en naar Marian de Vaan in het bijzonder, voor het zo gewillig plaatsnemen onder de knop. Ik maak mijn slaghand alvast los…

Aanvulling: grondslagen

V. neemt zichzelf te serieus om bij de verzameling uitstaanbaren te horen. Binnen de praxis van de verzamelingenleer van Gotlob Frege leidt dit tot het analytische (in de betekenis van Kant) oordeel dat V. a-priori onuitstaanbaar is. V. vindt zichzelf duidelijk Cool. Nu is er natuurlijk niks mis mee om jezelf cool te vinden en dit ook uit te dragen[1] sterker nog dit moedig ik ten zeerste aan. Voor deze -wat ik noem- “rechtmatige zelfbenoemde coolheid” is het echter noodzakelijk dat er aan een voorwaarde voldaan wordt. Ik zal dit nader uitleggen door de oorzaak van V.’s onuitstaanbaarheid uit te splitsen in een aantal op zichzelf niet onuitstaanbare componenten. Ten eerste is V. is zich bewust van haar hete-babe/sopie status. Hier is op zich niets mis mee, ik haal als vergelijking B. maasland aan die ondanks het uitmelken van haar babe-status nog steeds kan rekenen op mijn sympathie. Ten tweede heeft V. een sterke drang om aan te tonen dat haar gedachten op een hoger plan zitten dan verondersteld mag worden op basis van haar sopie-status. Dit laatste kan op zich al een voldoende voorwaarde zijn voor onuitstaanbaarheid, Dit is echter zeker geen universeel noodzakelijk verband[2]. Ten derde geeft V. geen blijk van de door haar geclaimde wijsheid. Wederom is het geen punt als je niets zinnigs te zeggen hebt, houd dan echter wel je sopie-mondje dicht! Hiermee kom ik bij de kern van V.’s onuitstaanbaarheid: zij wil blijkbaar een sopie-emancipatiegolf initieren met als motto “baas in eigen hoofd”. V. vergeet hierbij echter dat zowel vanuit empirische wegen als vanuit de metafysica overtuigend bewijs is geleverd dat de sopie+denken-thesis onhoudbaar is[3].

V.’s absolute overtuiging van het belang van haar eigen existentie uit zich in het grif aannemen van uitnodigingen tot actieve participatie aan allerhande discussie programma’s op radio en TV. En juist dit is de spreekwoordelijke druppel. Recent knapte er iets toen ik de radio aanzette en V. in 5 minuten drie onzinnige meningen gaf waar niemand

 - je veroorzaakt grote irritatie of zelfs haat bij een Bronstig persoon.

 - je bent een persoon (fictief, werkelijk of een mengvorm daarvan).

- ben je geen persoon maar kom je toch in aanmerking dan ben je een specifiek benoembare groep. Bijvoorbeeld: onbenullig rijdende taxichauffeurs in Nijmegen

 - de knop beperkt zich niet tot mensen. Ook dieren en andere levensvormen – al dan niet zelfbewust – kunnen knopwaardig zijn.

 - de Mangoest denkt nog na over de potentiele knopwaardigheid van niet levende maar wel specifiek benoembare entiteiten. Is bijvoorbeeld een punaise in je fietsband knopwaardig?

Hier is een willekeurige lijst van mogelijk knopwaardige entiteiten:

Jar Jar Binks
Ronny Naftaniel
Het gehele ras der pandaberen
Andries Knevel
Het oude vrouwtje dat altijd voorkruipt bij de bakker

De Mangoest kijkt uit naar aanvullingen en opmerking met betrekking tot knopwaardigheid van deze of gene.

Het aanleggen van een verbinding tussen de centrale en de knop was in de woorden van een Electrabel medewerker: “een unieke operatie”. De projectmanager liet weten dat hij nog nooit zoveel veiligheidsmaatregelen in acht had moeten nemen.  “en dat wil wat zeggen, want ik werk al 34 jaar in de supergeleidingswereld” aldus de vermoeid maar voldane Andrew Rosenbaum. Rosenbaum was namens het Zuid-afrikaanse Extreem Engineering & Black-ops ( the X-Ebo Corp.) verantwoordelijk voor de goede communicatie tussen de verschillende – internationale – aannemers en onderaannemers.

Na deze lange periode van voorbereiding rest de Bronstige Mangoest niks anders dan te starten met het invoeren van kandidaten in het mainframe van de knop. Wij van de Bronstige Mangoest voelen ons bevoorrecht dat wij via de knop in staat zijn om een wezenlijke bijdrage te leveren aan een meer plezierige wereld in het algemeen en een meer aangename bevolking in het bijzonder.

De Bronstige Mangoest wil graag alle participerende bedrijven bedanken en verwacht dat de knop zal bijdragen aan een betere wereld voor ons allen.

Lees voor meer technische informatie hieronder verder

De extreme aard van de operatie kwam voort uit de enorme hoeveelheid energie die de knop gedurende zeer korte tijd nodig heeft om te functioneren. Een dergelijke energiepiek kan niet door een normale geleider worden getransporteerd. Zou men bijvoorbeeld een massief kopen staaf met een diameter van 10 cm als geleider gebruiken dan zou deze in 0,37 milliseconde volledig verdampen.

De enige optie was het aanleggen van een keramische supergeleider. In overleg met een afvaardiging van Stanford is gekozen voor een verbinding van kwik-barium-calcium-koperoxide. Met behulp van een volautomatische boorrobot is een tunnel geboord die gemiddeld op een diepte van 86 meter onder de bebouwing van Nijmegen ligt. Deze versterkte tunnel is gevuld met de genoemde verbinding en vervolgens onder hoge druk gezet (16,8 atmosfeer). Op deze wijze wordt de kritische temperatuur van 164 Kelvin gerealiseerd die nodig is voor supergeleiding. Het hele project is inmiddels afgerond en het Leger van de bronstige Mangoest kan buigen op een permanente energietoevoer die voldoet aan de hoge eisen die de knop stelt.

Er zijn een aantal uitgebreide testfasen doorlopen. De resultaten zijn overwegend bemoedigend. De negatieve bijeffecten van het knop-gebruik blijken binnen acceptabele grenzen te vallen. De Bronstige Mangoest zal op regelmatige basis onderzoek uitvoeren om de verwachting te bevestigen dat de bevolking van Nijmegen en omstreken slechts minimale schade zal ondervinden van knop-gebruik.