Dan vraag je er ook om…
Het had zo mooi moeten worden. Terugkomen na ernstige tegenslagen en dan Olympisch goud voor je eigen publiek veroveren. Jessica Dubé en haar kunstschaatspartner Bryce Davison uit Canada zagen het al helemaal voor zich. Zondag 14 februari tijdens de korte kür van de Olympische Spelen in Vancouver had het moment moeten worden waarop alle ellende van de afgelopen jaren zou worden tenietgedaan.
Nu bijna drie jaar geleden had Jessica al eens Bryce’s schaats in haar gezicht gekregen tijdens een officiële wedstrijd in Colorado en vorig jaar nog vergat Bryce Jessica op te vangen na haar in de lucht te hebben gegooid tijdens een galavoorstelling in Tokyo.
Het bleek ijdele hoop.
Maar eerlijk gezegd vroegen ze er ook een beetje om. Hadden ze hun kür maar niet op de soundtrack van Requiem For A Dream – de film van Darren Aronofsky waarin het immers met alle hoofdpersonen uitermate slecht afloopt – moeten rijden. Jessica ging onderuit bij een poging tot drievoudige Salchow en de medaillekansen voor het Canadese paar zijn daarmee nagenoeg verkeken. Het was ook de goden verzoeken met zo’n muziekkeuze…
