Uit-tip: Daumenkinographie
Een ietwat verlegen, rossige man betreedt het podium. Hij neemt plaats achter een donkerbruin katheder. Op dit spreekgestoelte zit een camera gemonteerd die het werkblad van het katheder op een groot scherm projecteert. De man pakt een boekje, zet zijn duim tegen de open kant van de bladzijden aan, draait de rug van het boekje een tiental graden en de pagina’s schieten gecontroleerd een voor een van zijn duim af. Op het grote scherm verschijnt bewegend beeld van een lachende vrouw. ‘s Mans naam: Volker Gerling. Zijn woonplaats: Berlijn. Zijn kunstvorm: Daumenkinographie. Flip books in het Engels. Gisterenavond was hij te gast in het Gaslab op de campus van de TU Eindhoven en een handjevol mensen heeft van zijn optreden genoten. 
Een Nederlandse term is er niet voor zijn kunstvorm, maar zodra hij het demonstreert, is het meteen duidelijk hoe Gerling te werk gaat. En iedereen die vroeger een saai moment achter in de klas heeft beleefd, heeft iets dergelijks wel eens gedaan in zijn werkschrift: door iets verspringende tekeningen van een onderwerp heel snel achterelkaar te laten zien, ontstaat de illusie van bewegend beeld. Gerling heeft dit simpele gegeven ongeveer 10 jaar geleden vertaald naar fotografie en tot kunstvorm verheven. Op een snelheid van drie foto’s per seconde schiet hij in een tijdsbestek van 12 seconden een heel filmrolletje leeg met zijn analoge camera. Tijdens zijn avondvullende optreden toont hij de mooiste, grappigste en ontroerendste van zijn flip books, die hij voor een groot deel heeft gemaakt tijdens drie grote voetreizen – een reizende tentoonstelling van zijn flip books – die hij ondernam tussen 2001 en 2005 dwars door Duitsland en Zwitserland.
Zoals het flip book van de oude man die hij net buiten Berlijn ontmoet, die eigenlijk nauwelijks geinteresseerd is in Gerlings fotografie en flip books, maar eerder blij is dat hij eindelijk weer even iemand heeft waar hij tegen kan praten. Of de twee vissende jongens die dolgraag ook in zo’n flip book willen figureren, maar gedesilusioneerd achterblijven als blijkt de 36 korte klikken uit Gerlings camera al de hele fotosessie was en zij hun viskunsten helemaal niet hebben kunnen tonen.
Dat het simpele gegeven van een flip book een hele avond kan boeien, is moeilijk te bevatten. Maar Gerling brengt zijn verhalen eerlijk, ingetogen en met een vleugje humor, waardoor de foto’s – die op zichzelf al een heel verhaal vertellen – prachtige en indrukwekkende filmpjes vormen. Zijn heerlijke Duitse accent zorgt er daarbij ook nog voor dat de avond nooit saai wordt. Maar het zijn vooral de foto’s die het werk doen. De belichting op de voorstelling is telkens prachtig en het feit dat ze nagenoeg allemaal in zwart-wit zijn afgedrukt zorgt er bij elk flip book weer voor dat je je geheel op de expressie van de mensen in de foto kan richten. Tel daar nog het doffe geluid van een omslaande foto bij op en een intieme setting is geschapen, waarin de verhalen makkelijk van de verteller naar het publiek vloeien.
Gerlings bezoek van afgelopen donderdag was de eerste van drie optredens in Nederland. De Bronstige Mangoest is er voor de verandering eens vroeg bij, want geinteresseerden kunnen volgende week vrijdag- en zaterdagavond nog terecht voor een avond Daumenkinographie in het Frascati Theater te Amsterdam.
Gaat dat dus zien!
Wat: Daumenkinographie van Volker Gerling
Waar: Frascati Theater, Amsterdam
Wanneer: Vrijdag 24 en zaterdag 25 oktober om 21.00u.
