Gouden Lampen uitgereikt; De Pers bericht
Vanochtend stond in De Pers het volgende te lezen over de uitreiking van de Gouden Lampen (een creativiteitsprijs voor reclamemakers):
De Art Directors Club Nederland is zoiets als de Academy For Motion Picture Sciences, maar dan dus in Nederland, niet voor speelfilms maar voor reclame, en met een gescheiden vak- en ledenjury, waarmee de overeenkomsten al met al zo klein zijn dat de vergelijking niet meer zoveel zin heeft, maar ja, prestigieuze awards op een bepaald vakgebied worden nu eenmaal altijd ‘de Oscars van…’ genoemd, en in die zin gaat de vergelijking dan weer wel op, want dat zijn de ADCN-lampen dus wel degelijk, de Oscars van de Nederlandse reclame.
Laat deze lap tekst maar eens goed bezinken voor je op “Lees verder” klikt.
Na drie herlezingen van bovenstaande om de inhoud ervan (of beter: het gebrek daaraan) eindelijk te doorgronden, viel het me ineens op: het is één zin! Geen enkele punt behalve die op het eind. Mijn Nederlands lerares had er na de derde regel al een streep doorheen gezet; kan je nagaan wat ze bij 8 (!) had gedaan.
De onbekende schrijver vervolgt het artikel – in dezelfde tenenkrommende stijl als bovenstaande quote – met een omschrijving van de winnende reclamespots (en passant ten overvloede uitleggend dat “kilo” in SMS-taal nooit “kiklo” kan worden). Hierbij wordt tot drie keer toe uitgelegd dat de de Gouden Lamp een creativiteitsprijs is en geen effectiviteitsprijs.
Het doet mij mezelf afvragen: heeft De Pers 14-jarige schoolkrantredacteuren in dienst? Bespaart De Pers op de eindredactie? Gaat het echt zó slecht met het Nederlands onderwijs dezer dagen dat mensen hiermee weg kunnen komen? Hoe dan ook: voor een krant die zegt gratis, maar niet goedkoop te zijn slaat De Pers hier de plank behoorlijk mis.
om 20:44
Heh. Het zal niemand verbazen dat ik zonder al te veel schroom kan beweren in niet geringe mate onder de indruk te zijn van de breedsprakige schrijfwijze van deze auteur. Dat gezegd hebbende, leest die ene zin eerder als een ruwe versie van een blogpost, dan dat die er uitziet als plaatsbare kopij. Voer voor mevrouw Krikke, op het eerste gezicht, maarre… is het wellicht denkbaar dat we hier te maken hebben met een parodie? Op een juryrapport misschien? Wordt er gekscherend de draak gestoken met een _ander_ blad, pamflet of verslag?
om 23:58
Is dat een retorische vraag, Thomas? If so, dan heb ik iets totaal gemist afgelopen weekend. Kan goed zijn, hoor; ik heb de hele zondag op de tennisbaan gestaan. Hoe dan ook: waar de schrijfstijl vandaan komt (ironie of onkunde) is mij onbekend. Iemand die hier meer duidelijkheid over kan verschaffen is van harte welkom dat te doen in de reactiepanelen.
om 0:22
Ik vind het een fantastische zin. Goed volgbaar, geen herlezing nodig. Helemaal mijn smaak, in het begin een bewering doen en die dan vervolgens helemaal ondergraven. Ik ben zelf ook nogal van de lange, ingewikkelde zinnen waarin ik als schrijver zelf halverwege de draad kwijtraak en 2 tangconstructies terug moet lezen om te kijken welke persoonsvorm ik ook alweer gebruikte, teneinde de werkwoorden in het eind van de zin grammaticaal correct te kunnen vervoegen, maar hier was het me absoluut niet opgevallen dat het een lange zin was. Hulde aan de schrijver! (behalve nu ik hem nog een keer herlees de laatste twee bijzinnen en de twee keer “dus”, maar daar had ik in eerste instantie overheen gelezen, dus daar moet ik niet over zeuren)
om 11:41