Andrew Bird in Tivoli: mooi fluitconcert met matige mixage
Woensdagavond trad de Amerikaanse zanger, violist, gitarist en schoonfluiter Andrew Bird op in Utrecht. Bird trok een volle Helling met publiek dat uiteenliep van vijftienjarige emo’s tot vijftigjarige oma’s en stelde niemand teleur door zowel pittig als voorzichtig werk uit zijn oeuvre te spelen. Een stemmige combinatie – bronstige reporters Maarten en Thomas waren ter plekke voor een beschouwing.
Het werk van Bird bestaat uit zorgvuldig samengestelde, melodische deuntjes die voorzien zijn van gevatte teksten. Op het podium werden de deuntjes in kwestie stapsgewijs opgebouwd doordat Bird met zijn bandleden telkens kleine stukjes speelde, samplede en loopte om vervolgens te zingen en te spelen met die loops als achtergrondtapijt. De souplesse waarmee Bird wisselde van instrument en speelwijze, maakte grote indruk.
Verrassend genoeg kwam de vloeiende afwisseling vooral tot zijn recht bij nummers zónder ingewikkeld muzikaal tapijt (zoals Measuring Cups en Action/Adventure) – maar dat kan ook aan de mixage hebben gelegen. Het optreden werd geplaagd door een bijna constante zoemtoon uit één van de versterkers, en ook de afstemming van de samples ten opzichte van de microfoons liet vaak wat te wensen over.
Vergeleken met het ingetogen en uitgebalanceerde geluid van Birds nieuwe plaat Armchair Apocrypha was dat dus even slikken, maar de verrassende uitvoeringen van oudere nummers en de speciale gastrol van Birds in krijstreeppak gehulde sok-aapje (!) maakten alle makken ruimschoots goed. Dit zien we graag vaker.
Meer fotomateriaal bij Maarten.
