In den Bronstighen Mangoest. Harde mangoest actie sedert 2005.

AANVULLING 24-4-2007 Na rijp beraad heb ik alsnog afgezien van de aanschaf van een donkerblauw pak met uiterst formele uitstraling. De zwarte rib die ik al bezit, past me op dit moment toch beter. Ieder muiltje past aan een ander voetje of zoiets. Ik ben een man met een missie. Ik streef naar een positie als corporate minion. Elk plan begint met een goede voorbereiding, van daar dat ik op zoek ben naar een pak. Mijn pak moet stealth technologie bezitten. Het moet me de mogelijkheid geven volledig samen te smelten met de andere pakken om mij heen. Conformeren is het toverwoord.Geoperationaliseerd leidt dit tot de volgende eisen waaraan mijn pak moet voldoen: De kleur moet donker zijn maar geen zwart. Zwart is voor obers, ninja’s en mensen met macht. Zwart komt later. De stof moet dun zijn. Ik heb het nogal snel warm en dat trekt geleide projectielen aan, verre van stealthy. Het patroon mag geen opvallende strepen of ruiten bevatten. Beide veronderstellen geld. Hierbij staan strepen voor geld door werk (bankdirecteuren) en ruiten voor geld door geboorte (Hertog van Windsor). Een onopvallend streepje mag wel, dit fungeert als camouflage en maakt dat je kunt samensmelten met elk ander pak. De pasvorm is van het grootste belang. Ik zou graag in Oscar Wildes voetsporen treden met zwaar getailleerde ruiterjasjes. Daarmee zou ik echter mijn missie uit het oog verliezen en ernstig detoneren met de pakken om mij heen. Derhalve moet de pasvorm strak maar vooral neutraal zijn zonder enige hint te geven omtrent seksuele of ander voorkeuren. Dit is waaraan mijn pak moet voldoen. Genoeg kaders voor een doelgerichte zoektocht, dat wordt een makkie zou je denken! Aiai, niets bleek minder waar. Er waren allerlei afleidende factoren zoals een prachtige jasje van donkerbruin linnen dat fantastisch zouden staan tijdens een high tea in de tuin van Balmoral Castle (Schotland) in gezelschap van wat gemengd Anglo-Europese adel. Het hoeft mij niet uitgelegd te worden dat een linnen pak voor mijn doel ongeschikt is. Het is opvallend modieus en kreukt als papier, eigenschappen die schreeuwen om op te vallen. Ondanks dat de onbruikbaarheid van vele pakken bij voorbaad duidelijk was, leidde ze me toch af van mijn doel: het vinden van mijn eigen F-117 pak. De duidelijke no-go’s daargelaten waren er ook complexere problemen om op te lossen. Het gestelde kader laat namelijk ruimte om te kiezen wat betreft kleur. Moet het donkerblauw worden, de kleur van de werkelijk oprechte minion, of moet ik toch kiezen voor een grijzig antracietje? De laatste is weliswaar uberstealth ten opzichte van een betonnen muur maar prone temidden van een groep donkerblauwe pakken. Ten slotte is er ook een financiele factor. Het beste pak dat ik aan heb gehad was ook verreweg het duurste, meer dan 200% van de tweede optie. En dan nog, was het wel het beste pak? Hoe bepaal ik dat eigenlijk? Fashion victim als ik ben! Ik vrees dat ik er alleen niet uitkom en heel klassiek wat vrouwen uit mijn omgeving om raad ga vragen.

Dit bericht is geplaatst op 21 april 2007 om 16:45 door laurens en is gearchiveerd onder uit het leven gegrepen. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.