In den Bronstighen Mangoest. Harde mangoest actie sedert 2005.

Met Roy Lichtenstein is het net als met M.C. Escher en Dali: als je 16 bent vind je het cool, daarna zie je het eindeloos vaak, raakt het uitgekauwd en verleg je je blik. Maar toch niet! Toegegeven, met Dali heb ik het wel gehad. Escher blijft echter met afstand een held van het grootste formaat en ik was recent ook weer prettig verrast door de kracht van Lichtensteins werk. Dit was de directe inspiratie:

Dit bericht is geplaatst op 20 november 2006 om 14:31 door laurens en is gearchiveerd onder aanbevolen-afgeraden. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.