Never miss a shot
De schellen zijn eindelijk van mijn ogen gevallen. Na jaren in de duisternis te hebben gedwaald die Samsung E600 heet, heb ik afgelopen vrijdag het licht gezien. En het licht heet K800i; Sony Ericsson K800i om precies te zijn.
Eindelijk weer normaal adressen en postcodes bij mijn contacten opslaan, eindelijk niet meer hoeven te compromitteren op fotokwaliteit, eindelijk fatsoenlijk data uitwisselen met mijn pc; het is werkelijk een genot!
Vooral de Cybershot camera (waar het mij allemaal om te doen is) lost zijn beloftes van 3,2 megapixel meer dan waardig in. Het toestel is bijna te bestempelen als een camera die kan bellen. De blogosfeer kan zijn borst derhalve nat maken voor mijn aanstaande moblogs!
En als klap op de vuurpijl huppelen de dames Ivanovic en Hantuchova niet alleen al tennisend over de daken op uw tv/pc-scherm; ze zijn ook nog eens de hoofdrolspeelsters van een prima tennisgame op dit prachtig stukje mobiele communicatie.
om 19:52
Gefeliciteerd met de aankoop! Het apparaat ziet er mooi uit, en als trotse en maandenlang onafgebroken lyrische eigenaar van een (nog smartere) Nokia E61, weet ik hoe fijn het is om een goed werkende, goed syncende mobiele telefoon te hebben. Over fotograferen kan ik dan weer niet meepraten, maar zo te zien is die K800i toch meer een telefoon die fotografeert dan andersom. Stan zijn hoofd is nog mooi scherp en kleurvast, maar dat is van zijn arm en de omringende bebossing wat minder sterk het geval. Ik smacht naar meer Cybershots (vaarwel SamsungShots)!
om 15:34
Cool. Met 3.2MP kun je met recht spreken van een volwaardige camera!