Maagdelijk
Dit zijn mijn nieuwe hardloopschoenen nadat ze – middels een tempo-duurloopje van 11 km – definitief hun onschuld hebben verloren:
Het maagdelijk wit is meteen al behoorlijk bevlekt geraakt door modder en regen. Het is natuurlijk geen kleine overgang van de beschermde omgeving van een schoenendoos naar de rauwe wereld waar suffe patsers in hun suv’s rakelings langs je blanke flanken rijden. Ik vind dat mijn nieuwe schoenen zich dan ook kranig hebben gedragen. Het was wel tijd voor een nieuw paar aangezien mijn oude schoenen al ruim over hun houdbaarheidsdatum van 1200 km waren. Na 1700 km zien ze er Zo uit. Uiterlijk mogen ze er nog best zijn, het verschil met de nieuwe schoenen lijkt zelfs minimaal! Maar schijn bedriegt, nadat je zo’n 800.000 keer met 87 kilo op de gepatenteerde gelzool hebt getrapt is de verende kwaliteit gereduceerd tot die van gietijzer. Daarbovenop bied het totaal uitgewoonde bovenwerk nog slechts de steun van een Manolo Blahnik. Ik ben kortom erg content met mijn nieuwgevonden steun in zware tijden
