Einde van een tijdperk
Na jaren trouwe dienst heb ik mijn Rock Assault-poster zojuist van de muur gehaald. Hij was te verweerd om nog met recht rockend genoemd te worden. Topacts als The Stripped T’s, Jarjestyshairio en Jouni Honkala (van Gasoline Flashgas) heb ik weliswaar nooit op kunnen zien treden, maar de kwaliteit van hun poster heeft hun namen enkele duizenden kilometers van hun woonplaatsen vervoerd. Gewikkeld in een andere poster en samen met een losgeslagen verkeersbord was de aankondiging van Rock Assault een van de grotere items die ik mee naar huis nam van mijn laatste reis naar Finland. Dat is inmiddels bijna drie jaar geleden. De andere poster is al eerder gesneuveld en het verkeersbord hangt ergens aan een muur in Eindhoven. In Finland kom ik waarschijnlijk nooit meer en nu houdt zelfs David Hasselhoff op mijn muur te assaulten: Einde van een tijdperk.
om 11:34
dude, het is een transitie die niet onderschat mag worden. nu niet, morgen niet, en zeker in de verre, verre toekomst niet. ik wil er sowieso voor pleiten om david hasselhoff te verpakken in een tijdscapsule en zo te voorkomen dat er in de toekomst levensvormen zijn die niet in staat zijn om zich te verdiepen in het werk en denken van de man. overigens een idee voor een gegarandeerde intergalactische bestseller: David Hasselhoff “de vroege jaren” ontologische overpeinzingen van een fenomeen